#5 MAG HET EEN COMPLIMENTJE MEER ZIJN?

Enige tijd geleden introduceerde ik tijdens een teamtraject de werkvorm ‘complimentendouche’.

‘Wat gaan we nóu in godsnaam doen?’, was de reactie die het woord complimentendouche aanvankelijk opriep.

 

En toen gingen we aan de slag…


Ik plaatste twee teamleden op zo’n vier meter van elkaar op een stoel en gaf ze de opdracht om met de ruggen naar elkaar toe te gaan zitten en de ogen te sluiten.

Vervolgens liep de rest van het team om hen heen om gedurende ongeveer twee minuten alleen maar complimenten in hun oren te fluisteren.

Na die twee minuten mochten de ogen weer langzaam open.

Daar waar de twee teamleden aanvankelijk benoemden dat ze zich wat ongemakkelijk voelden, omdat ze hun ogen dicht moesten doen en niet goed wisten wat hen te wachten stond, was er nu sprake van stilte en ontroering.

‘Doordat ik mijn ogen dicht had, leek het alsof de complimenten veel meer binnenkwamen. Het voelde zo fijn en warm. Ik werd er echt door geraakt.’

Ieder teamlid kwam aan de beurt en genoot van zijn/haar twee minuten.

Bij de trajectevaluatie kwam unaniem naar voren dat deze werkvorm als een van de meest kostbare was ervaren…

 

Wat het geven van complimenten al niet teweeg kan brengen…

 

Het lijkt zo simpel.

En toch zijn het geven en ontvangen van complimenten aan en van een ander en het geven van complimenten aan jezelf vaak geen vanzelfsprekend iets.

 

Tijdens mijn werk als trainer/coach merk ik regelmatig dat mensen het lastig vinden om zichzelf complimenten te geven, om bijvoorbeeld te benoemen waar ze goed in zijn.

Ze zeggen dingen als: ‘Het voelt zo raar om te zeggen waar ik goed in ben’ of ‘Dat zeg je toch niet over jezelf?’.

En ook vinden mensen het lastig om complimenten te ontvangen.

Ze vinden het leuk om ze te krijgen, maar voelen zich tegelijkertijd ongemakkelijk en weten niet hoe ze moeten reageren.

Soms levert dat onhandige reacties op zoals: ‘Oh, nou ja. Dat valt wel mee hoor.’

Niet echt leuk voor degene die net zijn best heeft gedaan om jou een welgemeend compliment te geven.

 

Waarom is het geven van complimenten eigenlijk belangrijk?

Op de eerste plaats geef je (gever) iemand inzicht in wat jij in het gedrag van een ander als positief ervaart.

Als ontvanger krijg je van een compliment een positief gevoel: je voelt je blij, gehoord, gezien, gewaardeerd, erkend…

Bovendien word je je als ontvanger bewust van het positieve effect van jouw gedrag op een ander (gever) en kun je dit effect in de toekomst stimuleren.

 

En hoe neem je een compliment in ontvangst?

Nou, door bijvoorbeeld te zeggen: ‘Dankje. Wat leuk/lief/aardig/attent van je dat je dat zegt.’ en het daarbij te laten.

Met welke reden?

Op die manier laat je de ontvanger weten dat je het compliment hebt gehoord/gezien.

En door te benoemen wat het compliment met je doet laat je weten dat het binnen is gekomen.

 

En de voordelen van complimenten geven aan jezelf?

 

Voordeel 1

Je kunt ze geven over wat je maar wilt.

 

Voordeel 2

Je kunt ze geven wanneer je maar wilt.

 

Voordeel 3

Jij bent degene die een positief gevoel bij jezelf oproept.

 

Voordeel 4

Jij bent degene die je mag bedanken.

 

Voordeel 5

Je hoeft niet te zitten wachten op complimenten van anderen, want je hebt ze zelf al gegeven.

 

Tot slot een, vind ik, prachtig voorbeeld van het bewust worden van het positieve effect van jouw gedrag op een ander en dit effect vervolgens stimuleren.

Mijn neefje Pieter (5) zit nu anderhalf jaar in groep 1-2 en zijn juffen hebben al enkele keren aangegeven dat hij leuk met de kinderen uit de groep speelt en omgaat, maar dat hij naar de juffen toe erg terughoudend is.

Van de week wisten diezelfde juffen echter niet wat ze meemaakten toen ze op een ochtend met alle kinderen in de kring zaten.

Een van de juffen maakte een opmerking waarop Pieter spontaan luidkeels met een grapje reageerde.

Dit grapje kwam zo goed binnen bij zowel de juffen als de kinderen, dat iedereen spontaan keihard begon te lachen (het compliment).

Pieter vond dit geweldig, kreeg het effect van zijn positieve gedrag door en er volgde een heuse onemanshow (het stimuleren van het effect).

Hilariteit ten top!

Aan het eind van de dag kreeg mijn zus uitgebreid te horen hoezeer zowel de juffen als de kinderen van de grapjes van Pieter hadden genoten.

De juffen waren compleet verrast en hadden deze kant van hem nog nooit gezien.

Mijn zus uiteraard super trots.

En Pieter? Die had een topmoment beleefd.

 

 

Wat is jouw ervaring met het geven en ontvangen van complimenten?

En geef jij jezelf complimenten?

Leuk als je hieronder jouw reactie achterlaat.

 

Wil je je aanmelden voor de maandelijkse blog?

Dat kan heel eenvoudig door op onderstaande knop te klikken.

Reactie schrijven

Commentaren: 0